( 1 ) و ديگر از علّتها اين است كه هرگاه مردم اقرار بر نبوّت پيامبر كنند و سر به اطاعت فرمان او نهند ، هيچ كس سربازنمىزند از اينكه فرزندان و ذرّيهء او را اطاعت كند ، و آن چندان بر كسى گران نيست كه فرمانبر اولاد پيامبرش باشد و اطاعت از ذرّيهء رهبرش نمايد ، ولى اگر به عكس امامت در غير فرزندان رهبر باشد ، همه كس خود را ذى حق ديده بلكه شايسته‌تر از ديگران به سرپرستى و پيشوايى امّت مىداند ، و از اين رو چنان كبر و نخوت و خودخواهى گريبانگير آنان خواهد شد كه ديگر زير بار طاعت آن كس كه او را كمتر از خود مىپندارند نخواهند رفت ، و اين خود موجب فساد و نفاق و اختلاف خواهد شد . » « 1 » امام عليه السلام دلايل محكمى بر ضرورت بودن امام از نسل پيامبر و ذرّيهء او اقامه كرده زيرا امام براى وحدت جامعه و حفظ مردم از تفرقه و اختلاف بهتر است ، مانند آن اختلاف و بدبختى كه در كنار زدن عترت پاك پيامبر و خاندان او از حكومت و مسئوليت ، دامنگير جامعه شد و هوسبازى گسترش پيدا كرد و دشمنى و اختلاف بر آن حكمفرما گرديد ، و اين از جملهء بدبختىها و مصيبتها بود كه جامعه دچار آن شد . ( 2 ) علل احكام شرعيه امام عليه السلام دلايل زيادى براى احكام شرعيه و علل تشريع آنها بيان كرده است ، و آن در جوابى است كه او براى سؤالات محمد بن سنان و فضل ابن شاذان نوشته كه اين سؤالات را از او كرده‌اند . اين تتبّع شگفت و مفيدى

--> ( 1 ) همان مأخذ ، ص 102 .